Vandaag ben ik op bezoek bij Yneke Hoekstra, telefoniste, secretaresse en spil in het bedrijf Dr. Oetker. Ze heeft me uitgenodigd op haar werkplek in Leeuwarden. Ja in Leeuwarden want Dr. Oetker zit gewoon in Friesland en dat maar weinig mensen dit weten vindt Yneke erg jammer. Als het aan haar ligt weet de hele wereld dit want dat is goed voor de stad Leeuwarden.

‘Vorig jaar heb ik het personeelsfeest van Dr. Oetker in Leeuwarden georganiseerd. Best bijzonder, want het hoofdkantoor zit in Amersfoort maar het ‘echte’ werk gebeurt hier. Alle verpakkingen die je in de supermarkt tegenkomt komen hier vandaan. Ook alle producten van Koopmans Meel worden hier verpakt. De belangrijkste reden dat we nu ons feest in Leeuwarden organiseerden was omdat Leeuwarden de titel Hoofdstad van de Smaak had in 2015 ‘ aldus Yneke.

Yneke woont al dertig jaar in Huizum.

‘Dat vind ik heerlijk. Het is een gezellig buurtje en ik kan op de fiets naar mijn werk maar ik ben niet alleen een Leeuwarder hoor, ik ben ook een Fries’.

Ze heeft het enorm naar haar zin bij Dr. Oetker maar mist af en toe nog wel het familie gevoel dat bij Koopmans meer aanwezig is. ‘Daar is het nog meer dat trotse gevoel, maar hier ook wel hoor. We maken bijvoorbeeld helemaal geen private label producten (huismerken, alleen maar merk producten’.

‘Dat trotse dat mis ik bij de Friezen en de Leeuwarders ook wel eens. Als ik dan hoor dat ‘we’ Hoofdstad van de Smaak zijn denk ik gelijk; hier wil ik iets mee doen. Dan hang ik in de telefoon en kijk ik hoe we daar als bedrijf aan bij kunnen dragen. Ik zou zo graag willen dat alle grote bedrijven dit doen. Nu worden we ook nog eens Culturele Hoofdstad, geweldig toch?! Maar ik voel en zie dat te weinig. We mogen best eens wat meer op de trom slaan in Friesland’.

Wès Grûtsk we kunnen ons nu op de kaart zetten met Friesland.

‘Dat vind ik ook zo leuk aan jullie familiebedrijf. Ik koop, als ik droge worst koop, alleen maar Weidenaar want ik heb het gevoel dat ik daarmee verbonden ben. Tijdens de Slachtemarathon hadden we die scheurworsten mee, heel handig. Ik loop de Slachte namelijk altijd met mijn broer en die wordt soms een beetje ‘flauw’ en dan is zo’n zoutige worst tussendoor ideaal’!

Voor Yneke heb ik de Fijnproevertjes meegenomen. Een gezellig doosje met worstbolletjes voor als ze op visite gaat of gaat picknicken. Volgens mij past dat helemaal bij haar! En ze is er blij mee ;. Zie foto!

Tip:recept via Koopmans meel
Een pittige pannenkoek met ananas en chorizo!

Interview met Hendrika de Jong van Kaasboerderij De Deelen door Wini Weidenaar

Sinds vorig jaar gebruiken onze slagers de Riperkrite Tsiis van Kaasboerderij de Deelen (Tijnje in de grillworst en cordon bleu. Tijd dus om even bij te praten met Hendrika de Jong, die samen met haar man Sietse en kinderen Bauke en Sietske, op de kaasboerderij in Tijnje woont.

“Skoanmem (schoonmoeder, Immy de Jong, start elke maandag, woensdag en vrijdagochtend het bedrijf op, oftewel ze zorgt dat alles draait zodat wij met de kinderen kunnen ontbijten. Om zeven uur is ze er en om half negen gaat ze weer weg. Zo blijft ze betrokken en heeft ze ritme. Daarnaast geeft ze veel rondleidingen aan groepen. De kaasboerderij ontvangt zo’n 8000 bezoekers per jaar waarvan drie keer per week een groep die een rondleiding krijgt. Kleine groepjes of individuen kunnen met een plattegrond en vragenlijst op eigen houtje de boerderij verkennen” zo vertelt Hendrika.

 

 “Wat ik van mijn schoonmoeder vind? Er is geen betere”.

“We eten twee keer per week tussen de middag warm bij skoanmem en dan maaien de kinderen vaak even het gras. Zo heeft ze gezelligheid, is het gras gemaaid en krijgen wij een goede maaltijd” zegt Hendrika lachend. Helaas is de vader van Sietse vier jaar terug plotseling overleden. “Des te belangrijker dus dat skoanmem Immy betrokken en actief blijft maar ze bemoeit zich niet met de bedrijfsvoering dus dat gaat heel goed”.

Hendrika en Sietse ontmoetten elkaar in een kaaswinkel

Hendrika runt al dertien jaar het bedrijf met haar man Sietse. “Natuurlijk was het niet mijn droom om kaasmaker te worden maar ik ben wel opgegroeid op een boerderij. Dat laatste is wel handig want je begrijpt dat een zieke koe belangrijker is dan een romantisch avondje. Ik heb gestudeerd voor makelaar maar ik kwam Sietse eerder tegen dan dat ik makelaar was. Ik ontmoette hem in de kaaswinkel in Drachten waar ik stage liep. Het kaas maken heb ik van de familie geleerd. Nog in een oude *tobbe* en al.

Dat kaas maken gaat tegenwoordig wel wat anders

Ik ben diep onder de indruk als Hendrika mij meeneemt voor een rondleiding. De koeien worden scherp in de gaten gehouden door de robots die tevens melken. “De robot weet precies welke koe voorbij komt, hoeveel eten hij mag hebben en hij checkt de gezondheid van de koeien. Als iets niet in orde lijkt worden ze via hekjes automatisch naar de ziekenboeg gestuurd. Natuurlijk houden we daarnaast nog steeds zelf alle koeien goed in de gaten.

Bekijk hier een kleine impressie van het bezoek aan de kaasboerderij

De koeien liggen op waterbedden

Dit wil ik weleens zien! En tot mijn verbazing zie ik inderdaad in elke box een dun matrasje liggen met een laagje water erin. Althans, dat laatste neem ik uiteraard aan want dat kan ik niet zien.

 

 

De familie De Jong heeft 220 koeien en doet aan deelweidegang. Onder deelweidegang wordt verstaan het gedurende ten minste 120 dagen per jaar toepassen van het weiden van minimaal 25 procent van het rundvee dat op een melkveebedrijf aanwezig is. De familie kiest bewust voor deelweidegang. “Dit omdat de dames wel bijgevoerd moeten worden zodat ze de juiste energie hebben om melk te kunnen geven. Zo kunnen we alles goed in de gaten houden en blijven de koeien in topvorm”.

Nog even terug naar het kaas maken

Tegenwoordig gaat dit allemaal automatisch. De kazen worden in bakken gedaan, geschikt voor pondjes, kilo’s of zwaarder. Vervolgens, als ze hard genoeg zijn zodat ze de vorm behouden, gaan ze in het pekelbad. Hoe lang ze daarin gaan hangt af van de grootte van de kaas. Als dat klaar is worden ze op planken gelegd om te rijpen.

“De pondjes hoeven vaak maar een week te rijpen maar de kilo’s liggen wel drie weken”.

Ik ben weer heel wat wijzer geworden en blij dat ik het bijzondere verhaal van deze nuchtere en blije Friezin heb mogen horen. Wil je zelf een kijkje nemen op de boerderij, dat kan. Je kunt gewoon langskomen en een rondleiding maken aan de hand van de plattegrond met vragen, wat overigens ook heel leuk en leerzaam is voor kinderen. Een aanrader wat mij betreft. Kijk op de website van Kaasboerderij De Deelen voor meer informatie.

Wini Weidenaar